Integracja Polski w strukturach UE

Polska w Unii Europejskiej

Integracja Polski w strukturach UE trwała od 1989 roku. Głównym powodem trudności gospodarczych był wówczas spadek obrotów z krajami byłego bloku wschodniego. Polska zwróciła się w kierunku współpracy gospodarczej z krajami zachodniej Europy. Do dnia dzisiejszego Niemcy są naszym największym partnerem handlowym. Historia integracji naszego kraju od 1989 roku to:

- 1989 - Umowa o współpracy handlowej i gospodarczej (żeby zrekompensować spadek obrotów z krajami bloku wschodniego)

- 1991 - Układy Europejskie (razem z Węgrami i Czechosłowacją, początek procesu stowarzyszenia - strefy wolnego handlu)

- 1992 - stopniowa liberalizacja ceł importowych UE - półtoraroczny poślizg Polski by gospodarka miała więcej czasu na adaptację - pomoc bezzwrotna w ramach programu PHARE. Układ zawierał też postanowienia zbliżenia ustawodawstwa, głównie gospodarczego

- 1994 - oficjalny wniosek o członkostwo - strategia przedakcesyjna

- 1997 - zakwalifikowanie do negocjacji o członkostwo

- 1998 - formalne negocjacje (spełnienie kryteriów Kopenhadzkich w 30 obszarach)

- 1999 - zakończono 1 negocjacje (unia gospodarcza, walutowa, statystyka, polityka społeczna, zatrudnienie)

- 2002 - zakończenie negocjacji podczas szczytu w Kopenhadze

- 1 maja 2004 członkostwo