Prawo morskie

Baza wiedzy

Prawo morskiePrawo morza jest działem praw międzynarodowo publicznych, które określa stan prawny dróg morskich i okrętów. Prawa morskie opierają się w pierwszej kolejności na zwyczaju międzynarodowym oraz umowach międzynarodowych, pośród których najczęściej stosowana jest Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Na terenie Polski również istotnym odniesieniem jest Ustawa o terenach mórz Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.

Prawo morza jest działem praw międzynarodowo publicznych, które określa stan prawny dróg morskich i okrętów. Prawa morskie opierają się w pierwszej kolejności na zwyczaju międzynarodowym oraz umowach międzynarodowych, pośród których najczęściej stosowana jest Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Na terenie Polski również istotnym odniesieniem jest Ustawa o terenach mórz Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.

Jakkolwiek radców prawnych, którzy prawo morskie zaliczają jako czołową specjalizację do dziś jest w praktyce niewiele. Czołowym z nieco bardziej rozpoznawanych specjalistów w tym dziale jest adw. Michał Skwira, który niejednokrotnie brał udział w posiedzeniach poświęconych tematom praw mórz, a także jest jego naszym głównym reprezentantem w w Europie.

Do dziś zostały zorganizowane trzy istotniejsze spotkania na temat praw morza na których ustanowiono podstawowe przepisy, pozostające aktualne aż po dzień dzisiejszy.

Pierwsze zebranie odbyło się w Genewie i zostało zorganizowane poprzez Organizację Narodów Zjednoczonych. Rezultatem owego zebrania było ustalenie czterech najistotniejszych konwencji dotyczących prawa mórz terytorialnych oraz stref im przyległych, morza otwartego, tematu rybołówstwa i konserwacji zasobów żywnościowych mórz otwartych, oraz tematy szelfu kontynentalnego.

Powyższe posiedzenie jednak nie dało konkretnych stosunków w aspekcie szerokości wód terytorialnych, co zaowocowało powołaniem kolejnego spotkania, podczas którego delegatom zgromadzonych krajów również nie udało się osiągnąć konkretnego zdania.

Kolejna konferencja prawa mórz ONZ trwała aż siedem dni. W jej posiedzeniu wzięło udział aż 157 uczestników, którzy rozmawiali podczas jedenastu sesji. Rezultatem owych posiedzeń uregulowano i zatwierdzono konwencję o prawach mórz, która wniosła nowe regulacje z zakresu technik eksploatacji oraz badań i ochrony wszelkich terenów morza. Ta konferencja została także uznana za najistotniejszą ze względu na to, że to właśnie w trakcie owej udało się zatwierdzenie sporej liczby istotnych ustaleń.

Ostatnią jak do tej pory zorganizowaną konwencją jest konwencja Jamajska podczas której stworzono Międzynarodowy Trybunał Prawa Morza, Międzynarodową Organizację Dna Morskiego oraz Komisję Granic Szelfu Kontynentalnego. Stanowi ona standard działań Trybunału arbitrażowego, Specjalnego trybunału arbitrażowego, Zgromadzenia Państw Stron Konwencji o Prawie Morza oraz Komisji koncyliacyjnej.

Registratura obszarów morskich została pogrupowana na:

1. Tereny, które wchodzą w skład terytorium państwa:

  • morze terytorialne,
  • wody wewnętrzne,
  • wody archipelagowe.

2. Tereny podlegające suwerenności państw lub ograniczonej jurysdykcji:

  • wyłączna strefa ekonomiczna,
  • strefa przyległa,
  • strefa wyłączonego rybołówstwa,
  • szelf kontynentalny.

3. Obszary poza granicami jurysdykcji państw:

  • morze pełne,
  • dna oceanów i morza.

Międzynarodowymi cieśninami nazwano wszystkie naturalne koryta wodne, łączące morza oraz oceany nad których brzegami znajdują się terytoria większej ilości niż tylko jedno państwo.

Mianem kanałów międzynarodowych określono wszelkie sztuczne drogi wodne, które połączone przez dwa akweny i otwarte dla żeglugi międzynarodowej, które w rezultacie tworzą kanały wolnej żeglugi.

Autor: www.skwira.eu.