Trzeci sektor - krótka charakterystyka

Baza wiedzy

Trzeci sektorCzym jest "trzeci sektor"? To wszystkie organizacje, które nie podlegają zwierzchnictwu organów państwowych. Najłatwiej wytłumaczyć to odnosząc się do tego czym są sektor pierwszy oraz drugi. Sektor I, nazywany także sektorem publicznym skupia w sobie instytucje i organy władzy oraz administracji. Sektor II natomiast to szeroko rozumiany rynek i biznes, gdzie główna rolę gra przedsiębiorczość.

W poniższy m artykule postaramy przybliżyć właśnie ten ostatni, III sektor, gdyż jego istnienie jest niezwykle ważne dla dobrego funkcjonowania obywateli w naszym państwie.

Tytułem wstępu - kilka słów

Jednym z synonimów III sektora jest sformułowanie "organizacje użyteczności publicznej". Jak nietrudno się domyślić polityka prospołeczna stoi w takim przypadku na pierwszym miejscu w hierarchii ważności. Jej działania ukierunkowane są na rozwój i podnoszenie standardów dobra publicznego i może dotyczyć bardzo wielu różnych sfer, jakie zawierają się w tym pojęciu. Jednym z najczęstszych profili działalności takich organizacji są ekologia oraz polepszanie świadomości społeczeństwa odnośnie chorób i zasad prawidłowego dbania o zdrowie. Plusem działalności III sektora jest to, że wynika on wprost z działalności obywateli danej społeczności, której dotyczy konkretny problem. Ponadto swoje funkcjonowanie nie opiera on na możliwościach zysku prywatnego, a raczej na rozwiązywaniu określonych zadań. Właśnie dlatego, kiedy mówi się o tym sektorze używa się sformułowania non-profit. Wiele takich podmiotów posiada zarejestrowana działalność gospodarczą, jednak wszelkie fundusze uzyskane z tytułu działalności są tu przeznaczane na realizację tzw. celów statutowych.

Rodzaje organizacji

W obrębie III sektora istnieje bardzo wiele typów organizacji:

  • Samopomocowe (reprezentujące roszczenia i problemy osób należących do organizacji),
  • Opiekuńcze (zajmujące się pomocą potrzebującym oraz skupione na ogólnych lub konkretnych potrzebach i problemach jakiejś grupy społecznej),
  • Hobbystyczne (osoby o podobnych zainteresowaniach, np. inicjatywy historyczne),
  • Rekreacyjne (preferujące ten sam rodzaj aktywności, np. inicjatywy sportowe).

Organizacje III sektora określa się również jako "przedstawicielskie", gdyż w większości ich celem jest reprezentowanie określonych członków społeczeństwa lub całej grupy. Zazwyczaj są to komitety, które potrzebują "tuby", by ich głos zabrzmiał głośniej i dotarł do określonego szczebla osób decyzyjnych lub uwrażliwił opinie publiczną na dany problem.

Zadania lub stały nadzór

Niektóre problemy wymagają stałej pomocy i nadzoru, inne mogą z powodzeniem przybrać charakter zadaniowy, gdyż są jednorazowe i aktualne jedynie w określonym czasie. W świetle prawa nie ma tu jednak różnicy. Ustawa określa działalność III sektora jako społecznie użyteczny (albo coś jest albo nie jest potrzebne społeczeństwu), a inne podziały są tu raczej umowne. Ważna jest tu jednak współpraca (zwłaszcza z instytucjami administracyjnymi I sektora). Dzięki temu i wzajemnym konsultacjom, organizacje non-profit mogą lepiej wykorzystać swój potencjał, środki oraz zapał członków je budujących.

Autor: http://organizacje-społeczne.pl.